หน้าแรก
โรงเรียนสายน้ำผึ้ง ในพระอุปถัมภ์ ฯ
กลุ่มสาระสังคมศึกษา ศาสนาและวัฒนธรรม
สารบัญ
ภาษาบาลี

หลักการเขียนและการอ่านภาษาบาลี
               ภาษาบาลีเป็นภาษาที่ใช้ในพระไตรปิฎก ปัจจุบันการประกอบพิธีกรรมต่าง ๆ ยังนิยมใช้ ภาษาบาลีอยู่ พุทธศาสนิกชนจึงควรอ่านและเขียนได้บ้างตามสมควร เพื่อจะได้ศึกษาหลักธรรมได้เข้าใจและสามารถนำไปปฏิบัติได้โดยการใช้หลักการดังนี้
1. พยัญชนะ
      พยัญชนะ ในภาษาบาลีมี 33 ตัว โดยแบ่งออกเป็นหมวดหรือวรรค ดังนี้

วรรค/แถว

1

2

3

4

5

กะ

ก

ข

ค

ฆ

ง

จะ

จ

ฉ

ช

ฌ

ญ

ฏะ

ฏ

ฐ

ฑ

ฒ

ณ

ตะ

ต

ถ

ท

ธ

น

ปะ

ป

ผ

พ

ภ

ม


        เศษวรรค   ย   ร   ล  ว   ส   ห   ฬ     ํ
 
2. สละ
      สระที่ใช้ในภาษาบาลีมี 8 ตัว ได้แก่   อะ  อา  อิ  อี  อุ  อู  เอ  โอ เมื่อประกอบกับพยัญชนะ สระอะ จะไม่ปรากฏรูปแต่จะอ่านออกเสียงสระอะ      พยัญชนะทุกตัว อ่านออกเสียง   อะ  
เช่น    
ก 
ข 
ค  
ฆ   
ง
อ่านว่า กะ       ขะ   คะ ฆะ งะ

จ

ฉ

ช

ฌ

ญ

อ่านว่า

จะ

ฉะ

ชะ

ฌะ

ญะ

ฏ

ฐ

ฑ

ฒ

ณ

อ่านว่า

ฏะ

ฐะ

ฑะ

ฒะ

ณะ

ต

ถ

ท

ธ

น

อ่านว่า

ตะ

ถะ

ทะ

ธะ

นะ

ป

ผ

พ

ภ

ม

อ่านว่า

ปะ

ผะ

พะ

ภะ

มะ

 
คำในภาษาบาลี เมื่อนำมาเขียนถ่ายทอดเป็นภาษาไทยแล้ว จะมีลักษณะที่ควรสังเกตประกอบ การอ่าน ดังนี้
1.      ตัวอักษรทุกตัวที่ไม่มีเครื่องหมายใดอยู่บนหรือล่าง และไม่มีสระใดๆ กำกับไว้ ให้อ่านอักษรนั้นมีเสียง "อะ" ทุกตัว เช่น
ติสรเณนสห อ่านว่า ติ -  สะ - ระ - เณ - นะ - สะ - หะ
สีลานิ  ยาจาม อ่านว่า สี  -  ลา -  นิ -  ยา  - จา -  มะ
ภควา อ่านว่า ภะ - คะ - วา
อรหโต อ่านว่า อะ  - ระ  -  หะ -โต
โลกวิทู อ่านว่า โล - กะ -  วิ - ทู  
นมามิ อ่านว่า นะ - มา -  มิ
 
2.      เมื่อตัวอักษรใดมีเครื่องหมาย  ฺ  (พินทุ) อยู่ข้างใต้แสดงว่าอักษรนั้นเป็นตัวสะกดของอักษร      ที่อยู่ข้างหน้า ผสมกันแล้วให้อ่านเหมือนเสียง อะ+(ตัวสะกด) นั้น เช่น
สมฺมา (สะ+ม = สัม) อ่านว่า สัม  - มา    
สงฺโฆ (สะ+ง = สัง)   อ่านว่า สัง - โฆ    
ยกเว้นในกรณีที่พยัญชนะตัวหน้ามีเครื่องหมายสระกำกับอยู่แล้ว ก็ให้อ่านรวมกันตามตัวสะกดนั้น เช่น
พุทฺโธ อ่านว่า พุท - โธ
พุทฺธสฺส อ่านว่า พุท -  ธัส - สะ
สนฺทิฏฺ ฺฐิโก   อ่านว่า สัน - ทิฏ - ฐิ - โก
ปาหุเนยฺโย    อ่านว่า ปา - หุ - เนย - โย
     
3.        เมื่ออักษรใดมีเครื่องหมาย  ํ (นฤคหิต) อยู่ข้างบนตัวอักษร ให้อ่านให้เหมือนอักษรนั้นมีไม้หันอากาศและสะกดด้วยตัว "ง" เช่น
มยํ   อ่านว่า  มะ-ยัง
วิสุ ํ  อ่านว่า วิ-สุง             
อรหํ    อ่านว่า อะ - ระ - หัง
สงฺฆํ   อ่านว่า สัง - ฆัง
ธมฺมํ      อ่านว่า ธัม - มัง
สรณํ         อ่านว่า   สะ -ระ - นัง
สีล ํ           อ่านว่า สี -  ลัง
 
แต่ถ้าตัวอักษรนั้นมีทั้งเครื่องหมาย  ํ (นฤคหิต) อยู่ข้างบนและมีสระอื่นกำกับอยู่ด้วย ก็ให้อ่านออกเสียงตามสระที่กำกับ + ง (ตัวสะกด) เช่น
พาหุ ํ อ่านว่า   พา-หุง
     
4.        เมื่ออักษรใดเป็นตัวนำแต่มีเครื่องหมาย    ฺ  (พินทุ) อยู่ข้างใต้ด้วย ขอให้อ่านออกเสียง  "อะ" ของอักษรนั้นเพียงครึ่งเสียงควบไปกับอักษรตัวตาม เช่น
สฺวากฺขาโต    อ่านว่า สะหวาก-ขา-โต
 
5.  บางครั้งใช้พินทุ    ฺ   จุดใต้พยัญชนะ เพื่อให้ตัวควบกล้ำ ในกรณีนี้อ่านออกเสียงกึ่งมาตรา เช่น           

พฺยาธิ   

อ่านว่า 
พยา-ธิ
พฺราหฺมณ    อ่านว่า พราม-มะ-ณะ
Copyright By : Chalengsak Chuaorrawan Sainampeung School
186 Sukhumwit 22 Sukhumwit RD Khlongtoei Khlongtoei Bangkok Thailand
e-mail address : chalengsak.ch@hotmail.com
Tel; 089-200-7752 mobile
http://www.sainampeung.ac.th